Belevingsgerichte zorg

Belevingsgerichte zorg begint met elkaar leren kennen. Ieder mens is uniek. Dat geldt voor cliënten en medewerkers. Eén van de uitgangspunten van belevingsgerichte zorg is de ontmoeting tussen cliënt en medewerker.

Persoon achter de cliënt

Wanneer onze cliënten in het verpleeghuis komen wonen, hebben ze al een heel leven achter de rug. Wij vinden het belangrijk om onze cliënten te leren kennen. Het kennen van iemands levensgeschiedenis draagt bij aan het vinden van persoonlijke aansluiting. Het verleden maakt iemand tot wat hij of zij nu is en hoe het heden wordt ervaren. Een levensboek kan helpen om een cliënt te leren kennen. Een levensboek is een persoonlijk geschiedenisboek. Iemands levensverhaal kan aangevuld worden met liedjes, gedichten en foto's. Maar ook belangrijke en emotionele gebeurtenissen worden er in opgenomen. In het levensboek herkent de cliënt zichzelf. En onze medewerkers leren de cliënt op een andere manier kennen.

Behoud van eigen identiteit

Het hebben van een chronische ziekte of gaan wonen in een verpleeghuis is een ingrijpende gebeurtenis. Onze medewerkers proberen u en uw familie te helpen met het vinden van een nieuw emotioneel evenwicht en een nieuw positief zelfbeeld. Dat kan op veel manieren: een individueel ingerichte kamer, een eigen plek in de huiskamer, zinvolle bezigheden of iets betekenen voor andere mensen. Wij vinden het belangrijk dat de cliënt de eigen identiteit  behoudt en dat het sociale netwerk in stand blijft. Wij sluiten de zorg zoveel mogelijk aan bij de wensen en behoeften van de cliënt.

Ontmoeting op basis van gelijkwaardigheid

Wij gaan er vanuit dat de cliënt en de medewerker gelijkwaardig aan elkaar zijn. Dat kan alleen als  hun relatie er één is van mens tot mens en de gesprekken een ontmoeting. Gelijkwaardigheid betekent elkaars autonomie, deskundigheid en waarneming respecteren. Daarbij is het heel belangrijk dat er overeenstemming is over de zorg. Dat lukt alleen als de verwachtingen daarover voortdurend uitgewisseld worden.